Kinderarbeid

Dit is Ashique, 11 jaar oud. Hij woont in Pakistan, in Azië. Ashique werkt in een baksteenfabriek. Hij moet klei in bakvormen doen en dat in de oven stoppen. Daarna moet hij de bakstenen uit de oven halen en opstapelen. Het is zwaar werk. En ook best gevaarlijk. Hij moet oppassen dat hij z'n vingers niet brandt aan de oven en de warme stenen. Ashique werkt er al vanaf z'n vijfde jaar. "Ik werk heel hard. Elke dag, behalve zondag. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds. Ik krijg weinig geld: een paar gulden per dag", zegt Ashique.

Kinderarbeid, dat is een probleem dat nog lang niet is opgelost. Net als Ashique zijn er 250 miljoen kinderen die werken. Veel van hen doen gevaarlijk of heel zwaar werk. Ze werken in mijnen of gaan om met giftige stoffen. Vaak worden kinderen ook mishandeld als hun baas vindt dat ze te weinig doen. Veel kinderen zien weinig daglicht, ze zitten opgesloten in een fabriek of werkplaats. De werktijden zijn vaak lang. Met maar af en toe een pauze om even te rusten of te eten. Geld verdienen ze nauwelijks. En de meeste kinderen die werken, gaan niet naar school.

De oplossing lijkt simpel. Ashique en alle andere kinderen moeten gewoon stoppen met werken. Zodat ze kunnen spelen en naar school kunnen gaan. Dan krijgen ze een betere toekomst. Maar kinderarbeid aanpakken is niet eenvoudig. Kinderen werken meestal omdat hun familie arm is. Het beetje geld dat ze verdienen, is hard nodig om bijvoorbeeld te kunnen eten. Er zullen dus oplossingen gevonden moeten om de armoede tegen te gaan.

Nu wordt er ook al veel gedaan om kinderarbeid te stoppen. In Azië bijvoorbeeld gaan inspecteurs op pad. Ze controleren allerlei fabrieken om te kijken of daar kinderen werken. Vaak bevrijden ze kinderen uit hun moeilijke situatie. En ze geven hen geld, zodat ze niet meer hoeven te werken en naar school kunnen. Maar er zal nog veel meer moeten gebeuren om álle kinderarbeid op de wereld te stoppen.